Historiek

Het Vernieuwd Gents Volkstoneel startte in 2003 met de monoloog De laatste hongerkunstenaar van Jo Van Damme. Een stuk waarin tragiek en komiek mooi verstrengeld waren. Bob De Moor speelde Emiel Blomme die ervan droomde als Emilio Flores grootse triomfen te oogsten met zijn goochel- en verdwijntrucs, maar uiteindelijk niet verder geraakte dan de instelling waaruit hij vergeefs poogde te ontsnappen.

De première had plaats tijdens de Gentse Feesten 2003 in de Minard. Nadien reisde de voorstelling twee seizoenen door Vlaanderen. Goed voor 60 voorstellingen.
Tijdens de Gentse Feesten 2004 werd de creatie gebracht van De vlaamse reus eveneens van de hand van Jo Van Damme met liedjes van Filip Vanluchene. Daarin werd het verhaal verteld van toenmalig premier Verhofstad die ten gevolge van een spijtig verkeersongeluk moest geopereerd worden. Zijn ruggengraat diende met zestig centimeter ingekort te worden waardoor hij in het ziekbed ontwaakte “nog kleiner dan Vera Dua” zoals hij het sprekend verwoordde.

Deze voorstelling, waarin naast Bob De Moor, Wim Van der Grijn, Lies Martens, Jurgen Delnaet en accordeonist Bernard Van Lent optraden, werd terug in de Minard gepresenteerd. Goed voor tien uitverkochte voorstellingen. Om budgetaire redenen werd deze productie na de Feesten niet meer hernomen.

Tijdens de Gentse Feesten 2005 werd in het kader van het Deconinck-jaar een opdracht gegeven door Stad en Provincie aan Jo Van Damme en Filip Vanluchene om een toepasselijk stuk te schrijven.
In De truuken van de foor zagen we hoe de plannen om een nieuwe concertzaal in Gent te bouwen verijdeld werden door twee inbrekers die in het museum een voet van een historisch beeld zaagden en die dan op de werf van het te bouwen centrum gooiden, waardoor de werken om archeologische redenen voor onbepaalde tijd werden stilgelegd.
De Minard was tien dagen uitverkocht.

Dirk Buyse, Tania Van der Sanden en Bob De Moor speelden nadien nog twee maanden op reis. Deze productie werd gecoproduceerd door Theater Malpertuis en de Minard. Goed voor 47 voorstellingen.

In 2007 speelde het VGV voor het eerst in theater Arca.
De jongens van Jo Van Damme vertelt de historie van twee broers die elkaar na jarenlange onenigheid, weerzien bij de notaris om over de erfenis van hun overleden moeder te spreken. De ene broer is een deftige klerk bij een bank, de andere een buiten de lijntjes van de wet kleurende plantrekker en sjoemelaar. Aan het eind blijkt de klerk nog een grotere fraudeur dan zijn broer te zijn.
De pers gewaagde van ‘de Soprano’s van Ledeberg’. Elf uitverkochte voorstellingen in Arca tijdens de Gentse Feesten en nadien 35 keren op reis.

In 2008 schreef Jo Van Damme een vervolg op ‘De jongens’.
De ondernemers introduceert naast de broers Tony en Franky een nieuw personnage: Vera. Zij blijkt de vriendin van hun autoritaire vader Rudy Drievingers te zijn. Vruchteloos probeert ze het leven van de twee jongens een spirituele dimensie te geven. Naast Daan Hugaert en Bob De Moor maakte Mieke Bouve haar opwachting bij het Vernieuwd Gents Volkstoneel. Samen speelden ze twaalf voorstellingen in de Minard tijdens de Feesten. In december en januari werden nog eens 38 voorstellingen gespeeld, wat het totaal op 50 bracht.

In 2009 werd Uniroyal  geprogrammeerd, waarin het verhaal werd gedaan van het familiebedrijf: Bandencentrale Deconinck dat met problemen inzake de opvolging kampte omdat beide zonen ongeschikt voor de stiel bleken te zijn. Bovendien moest de zaakvoerder voortdurend rekening houden met zijn schoonzuster ‘die stemmen hoort’ en de hele familie kon gijzelen omdat ze met haar fortuin de bandencentrale overeind houdt.
In de cast herkenden we Daan Hugaert, Mieke Bouve, Jurgen Delnaet en Barbara Sarafian. Bob De Moor regisseerde.
Het stuk ging in première tijdens de Gentse Feesten 2009 in Arca en werd hernomen tijdens de maanden september, oktober en november.
Goed voor 70 voorstellingen.

Waarom een Vernieuwd Gents Volkstoneel?

Na enige aarzeling hebben we toch voor deze naam gekozen. Hoewel er in het Frans geen enkele negatieve connotatie bestaat bij ‘un théatre populaire’ roept dezelfde naam in het Nederlands vaak beelden op van folklore allerhande en van een groot conservatisme. Nochtans staat een volkstheater geen enkele vernieuwing in de weg. Integendeel. Jean Villar in Frankrijk en Dario Fo in Italië hebben het theater net nieuwe impulsen gegeven met hun Théatre Nationale Populaire en hun Nuova Scena. Volkstheater is namelijk een theater dat zonder enige artistieke toegeving, theater brengt voor een breed publiek. Theater waarbij de herkenbaarheid een grote rol speelt en de ontroering, zowel de dramatische als de komische, een sleutel wordt tot interactie met de toeschouwers. Een theater dat geregeld hekelt en spot met de macht en in het beste geval tot denken aanzet. Maar ook theater dat ontspanning biedt en de bevrijding door de lach koestert.
Een theater in de beste traditie gespeeld door de beste professionele acteurs in de volkstaal. Wij vinden het uitermate boeiend en zinvol te zoeken naar een actuele invulling van een, zeker in Gent, traditie die dringend aan vernieuwing toe is.

Samen met vaste auteur Jo Van Damme ( waarvan drie toneelstukken die hij voor Bob De Moor schreef, zijn verschenen bij uitgeverij Vrijdag) willen we een hekelende, satirische, dus humoristische en vaak ook ontroerende kijk geven op de moderne samenleving.
Dat dit alles in de volkstaal gebeurt, in het Gents, is niet de hoofdbedoeling, maar vormt enkel een attractieve bijzonderheid. Het brengt het volkstheater waar het hoort, dicht bij de mensen, die zich aangesproken voelen.
Al te lang is dit soort theater verwaarloosd geweest door makers en overheid. Het leek soms zelfs of er een taboe op rustte. Daarom wil het Vernieuwd Gents Volkstoneel zich inzetten om het genre een hernieuwde erkenning te geven. Daarbij willen we op zoek gaan naar nieuwe vormen, zowel verhaaltechnisch als vormelijk, zodat het volkstoneel een nieuwe bloei mag kennen.

Visie op termijn

Bescheiden begonnen met een monoloog (De laatste hongerkunstenaar) en gestaag meer en meer risico’s nemend ( De Vlaamse reus - De ondernemers - Uniroyal , De vis, en De mannen) is het de bedoeling van over enkele jaren, naast de première in juli tijdens de Gentse Feesten, ook in januari met een stuk uit te komen, zodat we twee producties per seizoen zouden brengen. Goed voor zo’n 100 voorstellingen. Waarvan 60 in Gent. Daarbij willen we zoveel mogelijk jonge mensen de kans geven om hun talenten in dit genre te ontplooien in de hoop binnen afzienbare tijd de fakkel aan hen te kunnen doorgeven.
Tijdens het seizoen 2013-2014 speelden we naast Sinatra, wat in première ging tijdens de Gentse Feesten 2013 en daarna op reis gedurende de maanden september, oktober, november en december, ook nog een nieuwe creatie van de hand van huisauteur Jo Van Damme: Costa Blanca.
Tijdens de Gentse Feesten 2014 ging Slechte vrienden in première.
Seizoen 15-16: Vergeet het!
Seizoen 16-17: Schoon ogen
Seizoen 17-18: Het huisbezoek