Het huisbezoek

Het huisbezoek Klik om te vergroten


Juli 2017
Gentse Feesten in Minard
van 14 juli t/m 23 juli om 20u
zondag 23 juli ook om 15u

 

 

 

 

 

 

 

 

 

September 2017

vr   22         Oudenaarde         cc De Woeker         20u30       055 30 13 66
za 23         Alsemberg           cc de Meent             20u15       02 359 16 00
vr   29         Lokeren             cc                           20u15       09 340 50 56
za 30         Diksmuide           cc Kruispunt             20u           051 79 32 50

Oktober 2017

vr 13           Asse                 cc                       20u30         02 456 01 60
za 14         Beernem           oc De Kleine Beer   20u         050 79 99 08
za 28           Gent                 Minard                 20u           09 267 28 28
zo 29           Gent                 Minard                 20u           09 267 28 28

November 2017

wo 15       Vilvoorde         cc Het Bolwerk       20u30       02 766 53 47
do 16       Evergem           Cultuurcentrum       20u         09 358 51 00

December 2017

vr   1         Tervuren           gc De Warandepoort   20u30   02 766 53 47
vr 15         Tienen             cc De Kruisboog           20u15   016 80 56 96
za 16         Knokke-Heist     Cultuurcentrum           20u     050 63 04 30
do 21         Scherpenheuvel gc Den Egger             20u     013 46 06 50
 

Geschreven door admin op 18/05 om 11:53
Reageer op dit artikel

Het huisbezoek

Het huisbezoek Klik om te vergroten

Een heetgebakerde echtgenoot komt onverwacht thuis en betrapt zijn vrouw in mannelijk gezelschap. Om zich uit de penibele situatie te redden geeft de minnaar zich uit voor een politicus die toevallig op huisbezoek is. Niet zo’n best idee want de bedrogen echtgenoot staat erg vijandig tegenover politici,  maar de indringer praat hem zo glad naar de mond dat de achterdocht altijd weer wordt weggemasseerd. Improviserend ontpopt de gladjanus zich op hilarische wijze tot een populistische manipulator die het huishouden op de duur overneemt en finaal in de vernieling helpt.

Het huisbezoek is een schaamteloze parodie op de klassieke boulevardkomedie, met dubbele bodems en absurdistische trekjes: Alan Ayckbourn meets Karl Valentin, met een vleugje Tartuffe.

Première tijdens de Gentse Feesten 2017 in Minard.

Tekst: Guido Van Meir.
Regie: Frank Van Laecke
Spel: Heidi De Grauwe, Bob De Moor en Chris Van den Durpel

Geschreven door admin op 19/03 om 18:14
Reageer op dit artikel

Schoon ogen

Schoon ogen Klik om te vergroten

Bertrand Bertels, BB voor vrienden en bewonderaars, staat bekend als een gefortuneerd ondernemer.
BB is niet meer piep maar hij vindt van zichzelf dat hij nog steeds open van geest is, jong van hart en
gul in woord en daad. Kortom, een knaap die zijn eigen biografie verdient.
Om die te schrijven en om hem te helpen bij het inventariseren van zijn rijke loopbaan heeft hij een
ietwat exotische jongedame in dienst genomen.
Tegelijkertijd heeft hij een aannemer in huis gehaald die zijn nieuwe loft moet aanpassen aan de noden
van deze tijd.
Misschien is dat ineens wat veel hooi op de vork, wat te veel volk op één plaats ook?
Een stellingoorlog lijkt opeens onafwendbaar.

Tekst: Jo Van Damme
Spel : Bert Verbeke, Heidi De Grauwe en Bob De Moor
Regie: Walter Janssens
Première: Minard-Gentse Feesten 2016
Speelperiode: Januari, februari en maart 2017
Niet meer op het repertoire

Geschreven door admin op 13/11 om 10:41
Reageer op dit artikel

Knock out

Knock out Klik om te vergroten

Monoloog, geschreven door Jo Van Damme.


Een oude, sjofele man met een handtasje onder de oksels schuift met kleine pasjes door de straten van een provinciestad.
Weinigen weten dat hij in betere tijden een Europees bokskampioen was, een vedette, vriend van koningen en filmsterren.
Nog minder weten ze dat hij jaren later de inzet zal worden van een vriendschap.
Maar elke vriendschap heeft zijn prijs: inclusief kidnapping.
Een verhaal over een vriendschap die onoverwinnelijk is.

 


Tekst: Jo Van Damme
Spel:  Bob De Moor
Première: 28-29 januari 2016 in Minard in Gent
Niet meer op het repertoire!

Geschreven door admin op 12/11 om 15:04
Reageer op dit artikel

Vergeet het!

Vergeet het! Klik om te vergroten

Didier Aspeslagh, oud ambtenaar van het Ministerie van Binnenlandse zaken, wordt een dagje ouder en er lijkt wat ruis op zijn gedachten te zitten.
Zijn naaste omgeving vindt in elk geval dat hij aan begeleid wonen toe is. Ze maken zich niet alleen zorgen over Didiers helderheid van geest,
maar ook over zijn steeds levendiger wordende fantasie en zijn recent ontloken religiositeit. Ook wel een beetje over zijn kunstverzameling
waar ze tot voor kort geen vermoeden van hadden.
Een evenwichtsoefening op de grens tussen strategisch geheugenverlies en de eerste tekenen van dementie.


Tekst:  Jo Van Damme
Regie: Walter Janssens
Spel:  Dirk Buyse, Bob De Moor, Tania Van der Sande en Tanya Zabarylo
Muzikant: Kaspar Schellingerhout

Laatste voorstelling op zondag 13 december 2015.
Niet meer op het repertoire.

Geschreven door admin op 01/11 om 14:41
Reageer op dit artikel

Vergeet het!

Vergeet het! Klik om te vergroten

Vergeet Het! is een heerlijke tragikomedie over dementeren, gerateerde artiesten, hebzuchtige familieleden en het eeuwige liefdesspel. Jo Van Damme schreef een pareltje waarin vaak spetterend wordt geacteerd. Actrice Tania Van der Sande schittert als Katrien. En voor een actrice uit de Kempen spreekt Tania Van der Sanden meer dan goed Gents.
We kijken naar een doek dat iets van Matisse moet voorstellen. Even later zitten we met Charles Trenets Boum helemaal in de Franse sfeer. Van een decor is amper sprake, alles komt van de dialogen, de acteurs, belichting en muziek. Didier Aspeslagh, ambtenaar met rust, zit in een rolstoel en heeft gaten in zijn geheugen. Zijn vinnige thuishulp Esmeralda verzorgt hem liefdevol, maar laat niet met haar sollen.

Tanya Zabarylo vult die rol met pit in. Even later duiken Katrien en Thomas op, vrienden die in geen twintig jaar meer zijn langsgekomen. Waarom staan ze daar plots? Omdat Ivo, de boezemvriend van Didier, die dag begraven is. En er nog schilderijen van hem bij Didier zouden staan. Stukje na stukje schuift de puzzel in elkaar. Maar je weet niet altijd wanneer Didier echt dementeert, of wanneer hij met ieders voeten speelt.

In deze voorstelling zit ongeveer alles juist. Ze drijft op dia­lo­gen die soepel heen en weer schieten, met goed gedoseerde en getimede grappen. Dat Tania Van der Sanden erin slaagt zo goed Gents te spreken, is een krachttoer. Haar timing en mimiek zijn geld waard. Iedereen acteert trouwens goed, soms vliegen de vonken eraf.

Dirk Buysse typeert de uit de dood opgestane Ivo prachtig. Bob De Moor zet zijn sluwe en tegelijk meelijwekkende Didier gevat neer. Kasper Schellingerhout creëert met stem, gitaar en effecten de juiste sfeer. Schrijver Jo Van Damme laat ook ontroering toe en strooit zelfs enige druppels sentiment in het rond. Knap.
Karel Van Keymeulen (De Gentenaar-Het Nieuwsblad)

Geschreven door admin op 01/08 om 18:36
Reageer op dit artikel

Sinatra

Sinatra Klik om te vergroten

Het geheim Sinatra
Het Vernieuwd Gents Volkstoneel trakteert op de romantische én spannende komedie Sinatra. Al croonend leggen een caféhouder en twee cafébezoekers het geheim Sinatra bloot.

Maffioso in bijberoep of niet, al croonend veroverde Frank Sinatra de wereld. Sindsdien behoren stroopzinnen als ‘The time is right, your perfume fills my head, the stars get red and, oh, the night’s so blue. And I go and spoil it all by saying something stupid like ‘I love you” tot het collectieve geheugen. Anno 2013 is het croonen weer zo hot -mede dankzij onze heupwiegende vriend Helmut Lotti- dat zelfs een theatergezelschap op de lucratieve trein springt. Bob De Moors Vernieuwd Gents Volkstoneel speelt Sinatra in een strak decor dat een Gents bruin café voorstelt waar Sinatra ooit een twintigtal whisky’s achterover sloeg. Noar ‘t schijnt.
De combinatie Sinatra, bruin café en Gents volkstoneel zou probleemloos kunnen ontaarden in een tenenkrommend foute musical. Gelukkig houdt De Moor het geheim Jo Van Damme achter de hand. De huisauteur van het Vernieuwd Gents Volkstoneel bezit de zeldzame kwaliteit om in zijn stukken het dialect en de geestigheid van volkstheater te koppelen aan de spanning van een whodunit en de ontroerende plot van pakweg een Shakespeare.
Van Damme levert met Sinatra een verhaal af dat aanvankelijk extreem magertjes is maar gaandeweg zijn diepgang en finesse prijsgeeft. Geen whodunit maar eerder een ‘whoisit’ waarin de gevolgen van verkeerde levenskeuzes de toog van café Sinatra ontsieren. Met de link naar Sinatra wordt woordgrapjesgewijs soms kwistig omgesprongen, maar het oeuvre van de maffiacrooner wordt niet uitgemolken: Dirk Buyse en Tanya Zabarylo zingen ingetogen enkele van zijn hits, die deel uitmaken van het te ontrafelen geheim. Want tussen stamgast Ronny (Buyse), kroegbaas T (De Moor) en lady in red Zabarylo is er veel meer aan de hand dan wat onnozel geflirt op een druilerige avond.
In de woorden van de maestro: ze doen weinig meer dan something stupid zeggen maar eigenlijk bedoelen ze: I love you.
Het maakt Sinatra tot romantisch, verrassend en plezant feelgoodtoneel met een goed verhaal, sterk spel en mooie muziek.
Soms moet dat niet meer zijn.
Els Van Steenbergen in Knack

Geschreven door admin op 30/07 om 19:15
Reageer op dit artikel

Jo Van Damme

Jo Van Damme Klik om te vergroten

Jo Van Damme is medewerker van het eerste uur van het Vernieuwd Gents Volkstoneel.
Bob De Moor heeft hem voor het eerst leren kennen bij de opnames van Leuven Centraal(VRT), toen hij de uitsmijter van die uitzending deed op tekst van Jo.
Bij die kennismaking is de gedachte ontstaan om samen te werken.
Dat resulteerde in een reeks monologen:
De conference  (1999)
Iguanodons (2001)
De laatste hongerkunstenaar (2003).
Nadien schreef Jo ook de tekst voor de stukken: De Vlaamse reus (2004) en De truuken van de foor (2005) in samenwerking met Filip Vanluchene.
Voor theater Malpertuis schreef hij En maar niet willen sneeuwen (2006), met Tania Van der Sanden en Mieke De Groote.
Verder voor het VGV De jongens, De ondernemers , Uniroyal en De vis. Van dit laatste stuk werden niet minder dan 70 voorstellingen op één seizoen gespeeld, voor meer dan 20.000 toeschouwers.
Voor het seizoen 2011-2012 schreef Jo naast het slotluik van de trilogie over de Soprano’s van Ledeberg (De mannen) ook een nieuwe monoloog voor Bob De Moor : Guernica. Première januari 2012.
Daarna volgden ‘Stemmen!’ (2012), ‘Sinatra’ (2013),‘Slechte vrienden’(2014), ‘Costa Blanca’(2014&2015), ‘Vergeet het!’ (2015), ‘Schoon ogen’ (2016), ‘Per slot van rekening’ (2018)

En laat ons vooral niet vergeten te melden dat Jo elke week een veel gelezen column schrijft voor De Standaard: Parbleu!

Geschreven door admin op 09/11 om 10:49
Reageer op dit artikel

Chris Van den Durpel

Chris Van den Durpel Klik om te vergroten

Chris Van den Durpel moet nog amper worden voorgesteld.
Voor de derde keer reeds werkt Chris mee met het VGV.
Wij herinneren hem nog levendig als Rudi Dreivingers, de vader van de
“jongens” in De mannen.
In “Slechte vrienden” speelde hij Winnetoe, alias Roger, één van de broers.
Nu mogen we hem verwelkomen als Mike, de biker, in Het huisbezoek.

Geschreven door admin op 05/11 om 19:30
Reageer op dit artikel

Heidi De Grauwe

Heidi De Grauwe Klik om te vergroten

Heidi studeerde in 2003 af aan de Hoge School Conservatorium-Gent.
Ze speelde in oa Wittekerke(Moesj), Flikken, De Kotmadam, Aspe, Witse, Spoed , David en Familie.
Ze was regelmatig op de scene te zien bij het theaterensemble Le mal du siècle.
In De vis speelde ze voor het eerst bij het VGV.
In Stemmen speelde ze zowel de journaliste Najima als haar moeder, de koffiemadam.
In “Schoon ogen”  was ze Quedira, andermaal een journaliste.
Nu doet Heidi voor de vierde keer mee als Cindy de vrouw van Mike.

Geschreven door admin op 04/11 om 09:54
Reageer op dit artikel

Frank Van Laecke

Frank Van Laecke Klik om te vergroten

Frank Van Laecke bouwde als auteur en regisseur een rijk en internationaal palmares op .
Hij behaalde tal van onderscheidingen in binnen- en buitenland, waaronder een nominatie voor de Britse Laurence Olivier Award.
Hij regisseerde de musicals Hollywood by Night, Jesus Christ Superstar, She loves me,Jekyll & Hyde, Annie, Oliver ! , Yours Anne, Rembrandt, The Sound of Music, My Fair Lady, Camelot, The King and I, Anatevka, Tell me on a sunday, Domino, Ben X, Pauline & Paulette, The Wizard of Oz, Tintin et le Temple du Soleil, Daens, Sacco & Vanzetti, 14-18 en War of the Roses.

Daarnaast regisseerde hij in binnen- en buitenland de opera’s La Bohème, La Traviata, Nabucco, Aida, Carmen, I Pagliacci, Cavaleria Rusticana, Don Pasquale, Die Entführung aus dem Serail, Faust, Tosca, Manon Lescaut, La Bohème, Madama Butterfly, Peter Grimes en Kat’à Kabanova.

Naast musical en opera regisseert Frank Van Laecke ook veel theater.
Uit een samenwerking met Alain Platel en Les Ballets c de la b ontstond het veelbesproken “Gardenia”. Na haar overweldigende internationale première op het Festival van Avignon, reisde de productie gedurende 3 seizoenen de wereld rond.
Inmiddels toert ook hun nieuwe productie “En Avant Marche” over alle continenten en werd de voorstelling inmiddels op het prestigieuze festival van Edingburgh bekroond met de Herald Angel Award.

 

Geschreven door admin op 03/11 om 17:30
Reageer op dit artikel

Guido Van Meir

Guido Van Meir Klik om te vergroten

Guido Van Meir deed in 1987 voor het eerst van zich spreken als theaterauteur met ‘De Stoel van Stanislavski’, een satire over de ontwikkelingen in het theater die tot op vandaag nog regelmatig wordt gespeeld.
Als Humo-columnist creëerde hij het personage Pietje de Leugenaar, wat in 1997 resulteerde in zijn veelvuldig bekroonde tv-serie ‘Terug naar Oosterdonk’. Inmiddels had hij ook ‘Het wordt te veel voor Corneel’ in het leven geroepen, humoristische columns die hij in 2010 voor Bob De Moor bewerkte tot de avondvullende monoloog ‘Wees gul met uw organen – de memoires van Corneel’. In 2014 volgde ‘Petrus en den doodendraad’, over de elektrische grensversperring tijdens de Eerste Wereldoorlog, waarmee Jo De Meyere en Sofie Palmers drie seizoenen lang door Vlaanderen toerden

Geschreven door admin op 02/11 om 07:43
Reageer op dit artikel

Guernica

Guernica Klik om te vergroten

Een acteur die zonder schoenen op het toneel verschijnt: dat voorspelt weinig goeds. En inderdaad: deze man heeft het niet onder de markt. Er moeten jeugdtrauma’s worden verwerkt, naar het Zwarte Woud én Madrid gereisd, er moet tegen het achterwerk van paarden worden gepraat, afgerekend worden met de sporen van méér dan één oorlog. Vooral zal een zoon zijn oude vader begeleiden tijdens zijn wellicht laatste grote reis en hem proberen te behoeden voor potentiële gevaren, als daar zijn: vrouwen, pastoors en hardwerkende Vlamingen.
En dan dat schilderij…

niet meer op het repertoire

 

Geschreven door admin op 17/10 om 12:54
Reageer op dit artikel

Walter Janssens

Walter Janssens Klik om te vergroten

Walter Janssens specialiseerde zich jarenlang in Commedia dell’Arte en Balinees maskertheater,
heeft een verleden als radiodocumentairemaker bij PIAZZA (Radio 1),
regisseerde 10 jaar lang zijn
eigen gezelschap Theaterbende DINSKA BRONSKA,
speelde als muzikant (contrabas) bij oa VENUS,De Schedelgeboorten en nu bij de Balkanband DJURDJEVAK.
Het cabaretduo MANMANMAN was nog een ander succesvol project.
Daarnaast werkte en werkt Walter als free-lance regisseur/muzikant/akteur voor
o.a. Kommilfoo, Ulthima Thule, The Primitives, LAIKA,
Theater MALPERTUIS, Luckas VanderTaelen, Phillippe De Maertelaere , Cie VUIL KONIJN, De Vieze Gasten en natuurlijk het VERNIEUWD GENTS VOLKSTONEEL.

Geschreven door admin op 04/09 om 08:47
Reageer op dit artikel

Dirk Buyse

Dirk Buyse Klik om te vergroten

Dirk heeft een lange, rijk gevulde toneelcarrière.
Hij speelde bij zowat alle gezelschappen in Vlaanderen.
De laatste jaren vooral bij De Tijd en Braakland.
Bij het VGV speelde Dirk ‘De truuken van de foor’ en ‘Sinatra’ en dus nu ‘Vergeet het!’

Geschreven door admin op 02/09 om 18:52
Reageer op dit artikel

Tanya Zabarylo

Tanya Zabarylo Klik om te vergroten

Tanya Zabarylo (°1985) studeerde in 2007 af aan de Toneelacademie van Maastricht. Sindsdien speelt ze bij diverse gezelschappen in Nederland en Vlaanderen zoals o.a. De Theatercompagnie, De Queeste, Theater Froefroe, Theater Malpertuis en DeTijd. Samen met acteur Michael Vergauwen vormt ze het theatergezelschap TANYA EN VERGAUWEN.
Bij het VGV speelde ze in 2013 mee in ‘Sinatra’ naast Dirk Buyse en Bob De Moor.
Tanya is ook singer-songwriter. Samen met acteur/muzikant Kaspar Schellingerhout is ze ‘T-bone & Brickstone’ en brengt ze eigen nummers.

Geschreven door admin op 01/09 om 17:44
Reageer op dit artikel

Fotogalerij Stemmen

Fotogalerij Stemmen Klik om te vergroten
Geschreven door admin op 09/08 om 16:48
Reageer op dit artikel

Gents Volkstoneel

Gents Volkstoneel Klik om te vergroten

Toen acteur en regisseur Bob De Moor enkele jaren geleden zijn artistiek leiderschap bij het Tieltse theater Malpertuis opgaf, was dat met één grote al jarenlang sluimerende droom voor ogen: het Gentse volkstoneel, dat na de dood van Romain Deconinck zijn glans had verloren, nieuw leven inblazen met de creatie van nieuwe stukken met een hedendaags elan.
Na De jongens en De ondernemers is er nu De mannen, het sluitstuk van de Ledeberg-saga over twee criminele niet al te snuggere broers, Franky (De Moor) en Tony(Hugaert). Ditmaal verschijnt eindelijk ook de al vaak genoemde en gevreesde vader Rudy Dreivingers ten tonele, in de figuur van Chris Van den Durpel. Hij doet wat van hem verwacht kan worden: een leuk Godfathertypetje neerzetten. Mieke Bouve is de hond in hun niet al te elegante kegelspel. Met een trilogie als deze verwezenlijkt De Moor zijn droom van een vernieuwd Gents volkstoneel ten dele.
Volkstoneel is het zeer zeker en er wordt gretig gebruik gemaakt van de clichés: de typetjes, de overvloed aan (seksuele) woordspelingen in sappig dialect, de verwijzingen naar de actualiteit (ditmaal de Romazigeunerproblematiek), een scenario dat stoelt op misverstanden met in de staart een leuke onverwachte twist. En je weet gegarandeerd: ‘t spel zit weer op de wagen, zoals ze dat ook zo smakelijk in het stuk zeggen. Maar echt vernieuwend is het niet.
(Liv Laveyne in Knack)

Geschreven door admin op 09/08 om 09:11
Reageer op dit artikel

De mannen

De mannen Klik om te vergroten

Nadat we in “De jongens” en “De ondernemers” enkel te horen kregen over de vader van Tony en Franky Vanneste kwam dan eindelijk de gevreesde Rudy Dreivingers zelf ten tonele.
Om orde op zaken stellen omdat zijn zoons het niet te nauw namen met ‘de ambachtelijke criminaliteit’.
Voor deze rol deed het VGV een beroep op niemand minder dan Chris Van den Durpel.
Dit sluitstuk van de trilogie “de Soprano’s van Ledeberg” werd natuurlijk andermaal geschreven door Jo Van Damme.
Deze productie staat niet meer op het repertoire.

Geschreven door admin op 27/11 om 16:34
Reageer op dit artikel

De vis

De vis Klik om te vergroten

 

 

 

 

 

 


Het Vernieuwd Gents Volkstoneel, in 2003 opgericht door Bob De Moor, wil het het volkstoneel nieuw leven inblazen: oubollig folkloretheater noch oppervlakkig entertainment, maar een levende theatervorm die satirisch slaat en met gulle lach zalft.
De Moor houdt woord.
Voor een uitverkochte Minard ging De vis in première en de voorstelling blijft moeiteloos recht.
De setting is een tearoom van dertien in een dozijn. Van ‘s morgens vroeg ontvangt Cindy (Heidi de Grauwe) er haar vaste klanten: de zeurderige stadswacht Anderlecht (De Moor), de geile meneer Willy (Daan Hugaert), een verzuurde ‘Madam’ (Mieke Bouve) en de hitsige Rico (Bert Verbeke).
De afwezigheid van ‘hun’ dakloze, een zonderling met een viskom die gewoonlijk aan de koffiebar ligt, brengt het gezelschap in beroering.
Heeft een van de klanten iets te maken met de onrustwekkende verdwijning?
Een stuk als De vis staat of valt met de kwaliteit van de tekst. En hoewel voorganger Uniroyal een stuk snediger aanvoelde, heeft Jo Van Damme opnieuw vakwerk geleverd.
Verhaaltechnisch ontwikkelt De vis zich met een flashback die eindigt vlak voor de ontknoping. Body van de tekst zijn de alledaagse, herkenbaar-volkse conversaties tussen de stamgasten.
De verwijzingen naar de actualiteit zullen hun houdbaarheid snel verliezen, maar dat geldt niet voor de bijtende satire die de aard van het - onverdragzame- beestje ontluistert.
Een ontluistering die zich door de vlotte identificatie overzet op het publiek. Ongetwijfelt zullen de racistische uitspraken van Madam door een deel van het publiek op goedkeuring worden onthaald.
Wat gebeurt er met die zwijgende instemming, wanneer zij wordt ontmaskerd als een hypocriete profiteur?
Dat de les in samenleven niet aanvoelt als een les, is de verdienste van de tekst maar ook van de acteurs, die zich met schwung van hun taak kwijten.
Naast de ouwe rotten in het vak passen ook de nieuwkomers perfect in het plaatje -  ook al omdat hun tongval neigt naar het hippe Dewaelegents, wat uitstekend past bij hun leeftijd.
Ook door het binnenhalen van vers bloed bewijst het VGV dat het de vinger aan de pols wil houden.
Volkstoneel ‘van alle tijden en leeftijden’?
De vis bewijst dat het kan.
(Evelyne Coussens in Zone 09/03)

Geschreven door admin op 26/10 om 13:44
Reageer op dit artikel

Gilgamesj alleen

“Regisseur Walter Janssens verweeft op clevere wijze de rode draden van het traditionele Gilgamesj-epos tot een actueel en universeel verhaal over dood, leven en onsterfelijkheid.
Muzikanten Roland en De Bruyn leggen onder de tekst een muzikaal tapijt, soms ruw schurend, soms zacht, gaande van blues tot electro, terwijl het toneelbeeld uitgestrekte woestenijen
laat zien.”
(Liv Laveyne in De Morgen)
“Gilgamesj alleen blaast een warme, doorrookte adem in een oeroud verhaal dat we stiekem al morsdood hadden verklaard. Zelden wordt er zo relaxed omgegaan met een literair monument.
Zelden zie je muziek zo mooi uit haar oevers treden.
Aanstekelijk!”
(Dorien Knockaert in De Standaard)

Deze productie staat niet meer op het repertoire

Geschreven door admin op 02/10 om 12:39
Reageer op dit artikel

De jongens

De jongens Klik om te vergroten

De Soprano’s van Ledeberg.


Acteur Bob De Moor en schrijver Jo Van Damme zijn door de jaren heen een geolied tweespan geworden in het brengen van hedendaagse komedie met een volkse toets. In hun nieuwste De jongens staat De Moor ditmaal niet alleen op de planken, maar samen met oud-collega Daan Hugaert (commissaris Van Deun uit Witse).
Hugaert en De Moor spelen twee broers: de eerste een louche entrepeneur, de andere een nette bankbediende.
Maar schijn bedriegt: ze zijn twee appels van dezelfde boom en de genen verschalk je niet.
De broers ontmoeten elkaar bij de notaris na de dood van hun moeder. Rouwen is er niet bij, ze hebben het te druk met hun erfenis te gelde te maken.
Ze azen op ma’s huis maar de Turkse huurder-“geen gewone, één met een baard”- is met geen stokken buiten te krijgen.
Van Damme schuwt de politieke incorrectheid niet, of het nu om migranten of gehandicapten gaat. Hij legt de herkenbare kleinmenselijke kantjes- het clichédenken en het eigen gewin- bloot: vaak met botte bijl, soms messcherp.
De in het Gents gespeelde voorstelling, aangekondigd als ‘De Soprano’s van Ledeberg’, refereert gretig aan de tv-serie en andere maffia-films (Hugaert die Marlon ‘The Godfather’ Brandon imiteert door zijn mond vol olijven te proppen!).
Gaat het stuk soms kabbelen en oogt de enscenering bestoft, dan wordt dat stof eraf geblazen door de actuele inhoud.
De Moor maakt er geen geheim van het Gentse professionele volkstheater, dat na Romain Deconinck op apegapen ligt, nieuw leven te willen inblazen door laagdrempelig maar niet gratuit theater te brengen en daar slaagt De jongens zeker in.
De misverstanden, het duo dat zogezegd water en vuur is: deze clichés vande volkse komedie geven speelruimte voor meer.
De doorgedreven redenering waarin BV’s en hun goede doelen te kakken worden gezet en Andrea Croonenberghs pruik uit Emma
de inzet wordt van een discussie over antisemitisme is een intelligent staaltje maatschappijkritiek.
(Lila)

Geschreven door admin op 09/05 om 08:35
Reageer op dit artikel

De truuken van de foor

De truuken van de foor Klik om te vergroten

Met een zware voet trappen tegen grootheidswaan

Twee volkse figuren zagen in een museum de voet af van een antiek Romeins beeld. ‘t Is een zware voet, ze laten hem vallen op hun eigen voeten.
Al mankend verlaten ze het museum. De voet gooien ze in de graafwerken ter voorbereiding van de bouw van het Gentse Muziekforum, met de bedoeling de werken die een volkswijk bedreigen, stil te leggen. Met zo’n Romeins stuk in de grond moet de onderneming de graafwerken stoppen tot archeologen de hele ondergrond hebben onderzocht. De voet wordt gevonden, directeur en werfbaas doen in paniek alles om het stil te houden, anders kost hen dat 1 miljoen euro per week.
Helaas de zware voet valt ook op hun voeten, al mankend muizen ze er vandoor want de professoren van het Archeologisch Instituut staan al voor de deur, beiden met één voet in een verband. De directiesecretaresse krijgt de opdracht de voet te laten verdwijnen en de heren af te wimpelen.
Zo dendert het stuk in sappig Gents door tot iedere man met een voet in het verband loopt.
De acht mannenrollen worden gespeeld door slechts twee acteurs: Bob De Moor en Dirk Buyse. Tania Van der Sanden speelt de vrouwenrollen.
Ze doen dat schitterend met veel snelle verkleedpartijen. Woordspelingen op voet zijn niet uit de lucht. Maar vooral de nationale en lokale politiek krijgt er van langs met voorop Bert Anciaux en de Gentse politiek met hun Muziekforum van geestelijke vader Gerard Mortier.
Jo Van Damme en Filip Vanluchene schreven een volkse komedie in de geest van Gentenaar Romain Deconinck (1915-1994), een ode aan de man die in de Gentse Minardschouwburg met succes kritisch volkstheater bracht.
Het is theater gespeeld in een aftands kneuterig decor (William Phlips) van karton en behangpapier dat door de acteurs bij elke veranderende scene eigenhandig wordt gedraaid met de woorden ‘Ge ziet, dames en heren, we moeten ‘t hier allemaal zelf doen.”
Het decor schommelt en kraakt onder het gewicht van de spelers maar het werkt.
Kostuums, baarden en pruiken worden eveneens improvisatorisch aangebracht en steeds zijn er de knipoogjes naar het publiek.
Een hartversterkende ervaring met de teloorgaande traditie van een volkstheater dat nog durfde te trappen tegen de schenen van subsidiegevers.
(EV in Zone 03)

Geschreven door admin op 09/05 om 07:47
Reageer op dit artikel

Corneel eindelijk (bijna) sympathiek

Corneel eindelijk (bijna) sympathiek

Cornelius Bracke, de man met de witte pet en eeuwige klachten, is op tournee. Niet om zijn gevierde gedichten voor te lezen, maar om u te overtuigen uw organen af te staan.
THEATER
VAN ONZE REDACTRICE INGE SCHELSTRAETE
GENT
Het gaat niet goed met de orgaandonatie in Vlaanderen: terwijl in Luik vijf op tienduizend inwoners een codicil dragen dat ze orgaandonor zijn, is dat bij ons maar 3,4! Meer aansporing heeft de overheid niet nodig om de Vlaming uit te leggen waarom hij na zijn dood niet op zijn lever of nieren mag blijven zitten. En wie beter om deze delicate materie aan de man te brengen dan een gepubliceerd auteur van gedichten en aforismen, eeuwig kandidaat voor het voorzitterschap van het plaatselijke Davidsfonds, Cornelius Bracke?
Corneel, voor wie hem nog niet kent, is een weekbladverschijnsel uit Humo, bedacht door Guido Van Meir. Een sympathiek personage is de bejaarde niet: hij is jaloers, meestal boos, altijd uit op een profijtje en niet onnodig bezwaard door valse bescheidenheid. Al sinds jaar en dag worden zijn brieven geïllustreerd met een pasfotootje van een man met witte pet, strikje en een bril met het soort strenge montuur dat intussen weer in de mode is.
Rancuneus is hij ook, zoals we leren in Wees gul met uw organen, want Bob De Moor heeft besloten de man met witte pet tot leven te wekken. Dan dreigt het gevaar van de boekverfilmingen: in uw hoofd zag het hoofdpersonage er anders uit. En ja, de stem van Bob De Moor klinkt de eerste vijf minuten niet zoals Corneel die we in ons hoofd hebben, maar zijn spreekstijl - gewichtig ‘Beschaafd Nederlands’ met af en toe een Vlaamse kreet - past uiteindelijk wel bij het typetje.
UIteraard is de lijst van mensen die niet in aanmerking mogen komen voor Corneels organen, langer dan de eigenlijke codicil. De rest van de voorstelling behandelt onderwerpen die we uit de columns kennen en die Vlaanderen op zijn smalst tekenen - o de vreugde als de Ronde van Frankrijk passeert en we via de helikopter in ieders achtertuin kunnen binnenkijken; Corneels eeuwige vete met de ‘potentaat’ Baeckelmans Freddy; en de hoofdbrekens van een professionele Sinterklaas (strekking Bracke).
Nu comedy al een paar jaar de speeltuin is van kwaaie jongens met harde grappen of tenenkrullende personages, is Cornelius Bracke met zijn klein-Vlaamse frustraties bijna een typetje uit de oude doos. Deze humor zit duidelijk dichter bij het cabaret van de jaren zeventig, maar staat ook op zijn plaats in een volkstheater als de Gentse Minard - zonder er overigens van uit te gaan dat ‘volks’ ook ‘dom’ moet zijn.
Maar kijk u niet blind op de titel van de voorstelling: de Cornelius Bracke van Bob De Moor is sympathieker dan die uit de columns. Maar één keer klinkt er ‘hoho’ uit de zaal in plaats van ‘haha’: als Bracke laat vallen dat hij ons voor een prijsje best wel had willen overtuigen om levend onze organen af te staan (maar de regering wilde niet dokken). We vermoeden dat veel fans blij zullen zijn met Corneel op het podium.

Gezien op 6/1/2010 in de Minardschouwburg. Nog tot 27 maart op tournee.

Geschreven door admin op 28/03 om 15:10
Reageer op dit artikel

De vis

Het is warm in Gent, te warm. Tot overmaat van ramp is de stroom in de hele binnenstad uitgevallen. Dat moet aan die dekselse klimaatsverandering liggen, al valt niet uit te sluiten dat de vreemdelingen er ook iets mee te maken hebben.
In een anders ook al niet overdreven gezellige koffiebar raken de discussies oververhit. Er is sprake van een onrustbarende verdwijning en het ziet er naar uit dat één of meerdere van de vaste klanten hier meer van afweet.
Alleen een reconstructie van enige schokkende feiten kan opheldering brengen.

Naast gevestigde waarden als Daan Hugaert, Mieke Bouve en Bob De Moor stonden twee jonge Gentse acteurs mee op scène: Heidi De Grauwe en Bert Verbeke, die beiden reeds hun sporen verdienden in ‘Wittekerke’ en ‘Thuis’.
Het volkstoneel is immers van alle tijden én leeftijden.

Het VGV deed andermaal een beroep op Jo Van Damme die met zijn gevatte dialogen en verrassende plots het genre duidelijk nieuw leven inblaast. Ook ‘De Vlaamse reus’ (2004), ‘De truuken van de foor’ (2005), ‘De Jongens’ (2007), ‘De Ondernemers’ (2008) en ‘Uniroyal’ (2009) waren reeds van zijn hand.

‘De Vis’ ging in juli 2010 in première op de Gentse Feesten en reisde daarna door Vlaanderen langs de culturele centra.
Een goede 20.000 toeschouwers hebben deze voorstelling gezien!

Tekst: Jo Van Damme
Regie: Walter Janssens
Spel: Mieke Bouve, Heidi De Grauwe, Bob De Moor, Daan Hugaert en Bert Verbeke

Geschreven door admin op 24/03 om 19:44
Reageer op dit artikel

Uniroyal

Uniroyal Klik om te vergroten

‘Bandencentrale Deconinck’ was sinds mensenheugenis synoniem voor traditie en klassiek vakmanschap. Albert, de pensioengerechtigde patriarch van het familiebedrijf werd in de streek niet voor niets ‘de koning van de Radiaalband’ genoemd. Maar de tijden veranderen. De klanten stellen nu andere eisen en de toekomst van het Huis van Vertrouwen lijkt opeens allesbehalve verzekerd.
Albert heeft zelf grote twijfels over zijn opvolging: geen van zijn beide zonen is een toonbeeld van daadkracht en karaktervastheid. Komt daarbij dat zijn echtgenote andere plannen heeft met het familiefortuin en dat zijn malle schoonzuster ‘stemmen’ hoort. Die rakelen gebeurtenissen op waar de bandenkoning liefst niet aan wordt herinnerd.

Na de gelauwerde stukken ‘De Vlaamse reus’ (2004), ‘De truuken van de foor’ (2005), ‘De Jongens’ (2007) en ‘De Ondernemers’ (2008) schrijft Jo Van Damme wederom een nieuw spektakel voor het VGV (Het Vernieuwd Gents Volkstoneel) van Bob De Moor. Het VGV wil verder de wegen van het volkstheater verkennen: theater met een hekelende toon voor een ruim publiek.

Bob De Moor regisseert de voorstelling. In de cast niemand minder dan ‘Soprano in crime’ Daan Hugaert, Mieke Bouve, Jurgen Delnaet en Barbara Sarafian.
‘Uniroyal’ gaat in première op de Gentse Feesten om daarna zijn tocht door Vlaanderen aan te vangen.

Daan Hugaert verdiende reeds zijn sporen, niet alleen als karakterspeler, maar ook als komisch talent. Het grote publiek zal Hugaert vooral kennen van zijn vaste rol als knorrige hoofdinspecteur Romain Van Deun in ‘Witse’ en natuurlijk als Eddy uit ‘Thuis’. Daan Hugaert was bij het VGV reeds te zien in ‘De Jongens’ en ‘De Ondernemers’.

Mieke Bouve is een actrice met een uitgebreid palmares, maar het is haar lot te worden achtervolgd door haar hoofdrol in het jeugdfeuilleton ‘Merlina’. Daarna volgden andere televisieseries, zoals ‘Wittekerke’, ‘Thuis’, ‘Spring’ en ‘Familie’. Tussendoor was ze ook regelmatig te zien op de scène, bij Publiekstheater/NTGent. Met ‘De Ondernemers’ maakte ze haar entree in het VGV.

Jurgen Delnaet was als acteur te zien in producties van o.a. theaterMalpertuis (‘De wereld van Soo Moereman’, ‘Totterdood’, ‘Op de rand van het verstand’), het MartHa!tentatief en De Tijd (‘Risquons-tout’, ‘Trilogie van het weerzien’, ‘Moeders gaan dood’, ‘Voor het leven’, ‘auster/it don’t mean a thing if it ain’t got that swing’). Hij schitterde, naast Barbara Sarafian, in ‘Aanrijding in Moscou’, een film van Christophe van Rompaey die zich afspeelt in de Gentse wijk Moscou.

Ook Barbara Sarafian verdiende reeds haar sporen op de scène, in televisie- en filmwerk. Haar bijdragen aan ‘Alles kan Beter’, ‘Spike’ en ‘Kijk eens op de doos’ leverden hilarische televisiemomenten op. Daarnaast was ze te zien in ‘8 1/2 women’ van cultregisseur Peter Greenaway. Na een periode van afwezigheid, kwam ze met ‘Aanrijding in Moscou’ weer volop in de kijker, waarin zij en Jurgen Delnaet de hoofdrollen voor hun rekening nemen.

Tekst: Jo Van Damme
Spel: Mieke Bouve, Jurgen Delnaet, Daan Hugaert en Barbara Sarafian
Regie: Bob De Moor
Decor: William Phlips
Licht: Jaak Vandevelde


Bekijk de speellijst

Geschreven door admin op 18/04 om 12:02
Reageer op dit artikel

Wees gul met uw organen

Wees gul met uw organen Klik om te vergroten

Bob De Moor brengt Corneel tot leven.

25 jaar lang kenden we hem alleen van het intrigerende fotootje bij zijn Humo-column, maar vandaag is het eindelijk zover: Cornelius Bracke verschijnt in levende lijve voor het publiek!

In opdracht van de Vlaamse overheid nog wel, die Corneel als BV heeft ingeschakeld om overal te lande reclame te gaan maken voor orgaandonatie. Maar Corneel zou Corneel niet zijn als dit niet ontaardde in een hilarische egotrip. Corneel heeft namelijk een zwarte lijst opgesteld van mensen die uitgesloten zijn van genot zijner organen omdat ze ooit eens tegen zijn kar hebben gereden. De meanderende memoires van Corneel, verteld met het olifantengeheugen van een misantroop.

Bob De Moor brengt het beste uit 25 jaar Corneel met een vanzelfsprekende naturel alsof het personage van meet af aan op zijn lijf geschreven werd.

Tekst: Guido Van Meir
Spel: Bob De Moor
Zaal: kleine tot middelgrote zaal

 

Geschreven door admin op 17/04 om 15:15
Reageer op dit artikel

De Vlaamse reus

De Vlaamse reus Klik om te vergroten

Werd speciaal geschreven door Jo Van Damme voor de Gentse Feesten van 2004. Filip Vanluchene schreef de liedjes. Daarin werd het verhaal verteld van toenmalig premier Verhofstad die ten gevolge van een spijtig verkeersongeluk moest geopereerd worden. Zijn ruggengraat diende met zestig centimeter ingekort te worden waardoor hij in het ziekbed ontwaakte “nog kleiner dan Vera Dua”, zoals hij het treffend verwoordde. Deze ingreep gaf ons de gelegenheid een machthebber op te voeren als een dwerg, een rond zich sabelende Tuisenfloot met Machiavellistische trekjes.

De voorstelling werd gespeeld door Bob De Moor, Wim Van der Grijn, Jurgen Delnaet en Lies Martens. Bernard Van Lent speelde accordeon .

De reeks ging door in de Minard. Om budgetaire redenen werd de productie daarna niet hernomen.

Geschreven door admin op 13/04 om 11:03
Reageer op dit artikel